Niğde Nasıl Kurtulur?

Niğde şöyle kurtulur sevgili Niğdeliler!

Her şeyin başı niyet. Önce güçlü bir şekilde Niğde’nin kurtuluşu için niyet edelim. O nasıl yapılacak diye sormayın, siz nasıl niyet edileceğini iyi bilirsiniz.

Sonra şu değersizlik hissinden kurtulalım. Değerli, ama çok değerli olduğumuza ilişkin inancımızı tazeleyelim.

“Değerlisiniz” derken bir hemşerilik övüncünden ya da kuru bir hamasetten söz etmiyorum elbette.

Bugüne kadar olduğu gibi bundan sonra da bize aslında değersiz olduğumuzu söyleyen dahili ve harici bedhahlar olacaktır. Bunu açıktan yapanlardan ziyade sosyolojik, ekonomik, tarihi vb. bir takım gerekçelere dayandıranlara, değersizlik duygusunu ustaca bilinçaltımıza zerk etmeye çalışanlara dikkat edelim lütfen.

Havan, suyun, dağların….

Tarihin, kültürün, aşın öylesine değerli ki!

“Biliyoruz hocam” deme sakın. Üzülerek belirtmeliyim ki bilmiyoruz!

Biliyor olsaydık Akmedrese’nin o muhteşem taç kapısını yol yapacağız diye adeta yarı beline kadar gömmezdik. “Değer” bir ölçüdür. Oradan bir yol geçmesi gerekiyorsa bu yolun nasıl olacağını o muhteşem eser belirleyecektir. Sanki orada öyle bir eser yokmuş gibi davrandık. O emsalsiz yapıyı umursamadan yanını yöresini uygunsuz binalarla doldurduk.

Ve bu hatayı o kadar çok yaptık ki!

Sorsaydık halbuki, sormasını bilseydik o güzeller güzeli medrese bize yol yapmanın yolunu, ev-dükkan yapmanın usulünü söylerdi.

Şu tuhaf “turist” sözcüğünü ve onun türevlerini de lügatimizden çıkarmamız gerekecek. Şaka yapmıyorum kurtuluşumuz sözcüklere bağlı.

“Turist” diye bir canlı türünün olmadığını, onların da birer insan olduklarını , yabancılık hissetmeden ülkemizi-kentimizi gezmeye haklarının bulunduğunu, turiste özgü mekanların olamayacağını, salt turistler için bir şey yapılamayacağını, ne yaparsak kendimiz için yapmamız gerektiğini anlamalıyız artık!

* * *

Kurtulmak için sevgili Niğdeliler,

Niğde’yi geri kazanmalıyız!

Sadece özgün mimari dokusu ile, sadece doğası ile değil; ruhuyla da geri kazanmalıyız.

Niğde’nin ruhunu, dağların ardına kaçmış ruhunu çağırmalıyız. “Çağırmasını bilirsek” gelecektir.

Ben sende o gizil gücü görüyorum! Sen bir geri kazanım ustasısın. Eskinin, hurda diye bir köşeye atılmış değerlerin kıymetini senden daha iyi kim bilebilir! Bu yeteneğini kendin için de kullanmalısın.

* * *

Niğde kurtulacaktır!

“Dağa çıkmak” terör ve haydutluğu çağrıştıran bir sözcük olmaktan çıktığında, dağ aydınlık bir çağrıya dönüştüğünde, alnı aydınlık insanlar kalpleri ürperten yücelikleri kitap hışırtıları içinde, seslerini yükseltmeden* içinden çıktıkları topluma anlatmayı başardıklarında Niğde kurtulacaktır!

Hüdavent Hatun’un kapısında asırlardır nöbet tutan Hümâ Kuşu zümrüt yeşili kanatlarıyla karlı dağlara doğru havalandığında ve gölgesi bütün Anadolu’yu kapladığında Niğde kurtulacaktır.

Hazreti Meryem’in gülümsemesi siyah sütunları aştığında, suları çınlatan taze bir gün ışığı* gibi bahçelere yayıldığında, pembe tomurcuklar sessiz bir müzik** eşliğinde açıldığında Niğde kurtulacaktır.

Alaettin Camiinin minaresi bir deniz feneri gibi karanlıklar içindekilere kılavuz olduğunda, oradan yükselen “bıçak gibi keskin, aşk kadar kudretli, merhamet kadar yumuşak“*** ve özgüvenli ses gün ağarmadan bütün şehri uyandırdığında Niğde kurtulacaktır.

Niğde kurtulunca Şam, Bağdat, Kudüs, Isfahan ve İstanbul da kurtulacaktır!

NOTLAR:

* İtalik ifadeler Üstad Sezai Karakoç’un Ruhun Dirilişi başlıklı kitabının “Dağ Çağrısı” bölümünden (Diriliş Yayınları);

** “Sessiz Müzik” Üstadın bir şiirinin adı (Gün Doğmadan, Diriliş Yayınları)

*** Üstad Sezai Karakoç’un İslam başlıklı kitabının “Şehrin En Yüce Yerinde” bölümünden (Diriliş Yayınları).