Çocukların can sıkıntısı kendilerine özgüdür. Bir çocuk “canım sıkılıyor” diyorsa gerçekten canı sıkılıyordur. Oyun ihtiyacı karşılanmıyor olabilir, merak duygusu giderilmemiştir filan. Belki de o muazzam enerjisini yönlendirebileceği bir şey bulamıyordur. Bir şey eksiktir hayatında, bir oyun, bir etkileşim… Katışıksız fakat anlık bir sıkıntıdır onlarınki ve çocuklar için o kadar da kötü değildir. Yetişkinlerin canı değil […]
Niğde’ye ne için gidilir? Öğretmensinizdir, tayininiz çıkmıştır; ticaret yapıyorsunuzdur, bayileri dolaşacaksınızdır; memleketinizdir, ananızı babanızı göreceksinizdir; ya da Niğde Gazozu ‘nu kaynağında içmek istiyorsunuzdur 🙂 ! Başka? Elbet başka sebepler de vardır Niğde’ye gitmek için. Bu yazı zaten bunun için yazıldı. Ancak, önce bazılarına tuhaf gelmiş olması muhtemel böyle bir soru ile neden başladığımı açıklayayım. Anadolu […]
Avrupa’da hayli yer gezdim dolaştım, ama Fransa’ya yolum düşmedi bir türlü. Eksikliğini hissetmişimdir mutlaka. En azından bilinç altımda. Bizden önceki nesiller kadar olmasa da Fransa bir duygu, bir düşünce, biraz da magazin olarak hayatımızda şu veya bu düzeyde yer etmiştir. Nasıl yer etmesin ki! Tanzimatçı dedelerimiz (fikir dedelerini kastediyorum) için “medeniyyet” Fransa demekti. Erkânı Harbiye’mizin […]
Yunanistan’a ilk Gidiş: Selanik Yunanistan’a ilk gidişim Selanik’le sınırlı bir seyahatti. ASECU’nun bir toplantısına katılmıştık. ASECU, Güneydoğu Avrupa ile Karadeniz bölgesindeki iktisat fakültelerini bir araya getirmeye çalışan uluslararası nitelikte bir kuruluştur. Yunanistan’ın önderliğinde kurulmuştu; faaliyetlerinde yine Yunanistan öne çıkıyordu. Aslında bir Balkan ülkeleri üniversite birliğiydi. Fakat isimlerinde ve faaliyetlerinde bilinçli olarak “Balkan” sözcüğünü kullanmaktan kaçınıyorlardı. […]
Melbourne, yaşanılası şehirler arasında her zaman ilk on’da kendine yer bulan bir şehir. En son 2022 yılında Sydney’in ardından üçüncü sırada yer almış. Bizim gibi, şehirleri bin türlü sorunla boğuşan bir ülkeden dünyanın en yaşanılası üçüncü şehri unvanına sahip bir şehre gittiğinizde ister istemez beklentileriniz yüksek oluyor. Herhalde diyorsunuz, kaldırımları kristalden binaları elmastan yontulmuş bir […]
Her şehir insan zihninde bir takım çağrışımları harekete geçirir. Çağrışımların uyanması için o şehri önceden görmüş olmanız gerekmez. Tabii, daha önce gidip görmüş, orada belli bir süre yaşamış ya da o şehirle hayatınız bir şekilde kesişmiş ise çağrışım potansiyeliniz kişisel deneyimlerin oluşturduğu duygu-renk-doku çeşitliliğiyle daha bir zenginleşir. Çağrışım kanunu bütün boyutlarıyla işlemeye başlar. Düşünceler, duygular, […]
Stuttgart beni şaşırttı! Hiç beklemiyordum böyle bir şey. Daha doğrusu bir Alman şehrinin beni şaşırtmasına şaşırdım. Gezginler için sürprizleri fazla olmayan bir ülkedir Almanya. Genel olarak bütün Avrupa şehirleri öyledir aslında. İnternette rastladığım tipik bir Avrupa şehrini betimleyen şu esprili çizim, bugüne kadar gördüğüm bütün Avrupa şehirlerini aynen yansıtmış. Cebinize bu haritayı koyup bütün Avrupa […]
Yaz bitti! Sonbaharı Hannover’de karşıladık. Hannover izlenimlerimi yazmak gibi bir düşüncem yoktu aslında. Almanya’nın “sıkıcı” bir ülke olduğu konusunda genel bir ön yargı vardır. İşin garibi Almanlar da bunu itiraf ediyorlar. Daha geçenlerde Lufthansa’nın CEO’sunun ağzından şöyle bir söz çıktı: In the end, we are boring. We are German; we like to be boring! Tabii […]
Bulgaristan topraklarına Dereköy sınır kapısından geçerek giriyoruz. Havayoluyla başka bir ülkeye gitmekle, karadan gitmek arasında çok fark var. Hava limanlarından geçiş soyut bir eylem gibi. Göklere açılan bir kapıdan geçiyorsunuz, ârafta geçirilen bir süre ve yabancı bir dünyaya açılan bir başka kapı! Hudut kapıları bildiğiniz somut kapılar! Bilmediğiniz ülkenin giriş kapısı hemen karşınızda; görüyorsunuz. Arabanızdan […]
“Ezan sesine çan seslerinin karıştığı, Arnavut’un, Türk’ün, Makedon’un, Yunan’ın, Bulgar’ın, Ibıh’ın –pardon Ibıh olmadı! Ibıh’ı çıkartalım, yerine Ulahı koyalım– evet Ulah’ın kolkola girip Taşköprü üzerinde halay çektiği; dillerin, renklerin ve daha bir çok şeyin birbirine karıştığı…. vs. vs.” gibi sözlerle yazıya başlamak güzel olabilirdi. Ama durum öyle değil! Ayrıca ezan sesine çan sesinin karışmasını istemem. Makedonya’nın […]
Avrupa nereden başlar? Coğrafi olarak Eminönü’den başlar tabii! Kastım o değil. Sosyolojik olarak, kültürel olarak ya da tarihi anlamda nereden başlatmalıyız Avrupa’yı? Ben Avrupa’nın Budapeşte’den sonra başladığını düşünürüm. Budapeşte’yi Avrupa’ya dahil etmek gelmez içimden. Macar yazar Deszo Kozstolanyi dahi kendini Batı-Avrupa kültürüne yakın hissetmediğini itiraf ederken, kalıcı eserler ve hatıralar bıraktığımız Macaristan’ı ben niye Avrupa’ya […]
Granada-Cordoba arasındaki yolculuğumuz ikibuçuk saat kadar sürdü. Yol boyunca nereye bakarsanız bakın zeytin bahçelerinden başka bir şey görmüyorsunuz. Dağlar, tepeler her yer zeytin ağaçlarıyla kaplı. Son derece düzenli taraçalar halinde âdeta sonsuzluğa uzanan zeytinlikler. Bir tane olsun zeytinden farklı bir ağaç türüne rastlayamadık yolculuğumuz süresince. Arazide gördüğümüz küçük boşlukların düzenli sürülmüş hallerinden ve hiç bir […]
Granada’ya vardığımızda hava iyice kararmıştı. Otel çalışanının önceden verdiği tavsiyeye uyarak arabamızı şehir merkezindeki bir yeraltı otoparkına bıraktık. Otelin bulunduğu eski semtte park etme imkânı yoktu çünkü. Ama şöyle bir kolaylık düşünmüşler: Otele kadar ödenecek taksi parası sonradan otopark ücretinden mahsup edilebiliyormuş. Biz yine de yürümeyi tercih ettik. Hava güzel, yükümüz hafif, şehir canlı ve […]
Yazıyı flamenco müziğinin hafif bir yorumuyla birlikte okumak isterseniz ses dosyasını açabilirsiniz. Bugün “Endülüs” (Andalucia) dediğimizde İspanya’nın güneyindeki özerk bölge anlaşılır. Tarihsel olarak Endülüs, İslam egemenliğindeki İber yarımadasının büyük bir kısmını kapsar. Sınırları İspanya’nın kuzeyine kadar uzanır ve Portekiz’i de içerirdi. Endülüs’ün altın üçgenini Seville, Cordoba ve Granada oluşturur. Biz Seville kentini göremedik. Seville de […]
Endülüs’ü gönlüme düşüren Emin Oktay’ın “Tarih” ders kitabıydı sanırım. Elhamra Sarayındaki Aslanlı Avlu’nun fotoğrafını ilk orada görmüş olmalıyım. Klişe tekniğiyle basılmış soluk bir resimdi. İlkokula yeni başlamıştım. Abilerimin ders kitaplarını karıştırmayı, daha doğrusu resimlerine bakmayı seviyordum. “Endülüs” ismini de çok sevmiştim. İçinde ses uyumunu barındıran, yumuşak bir isimdi. İncelikli Endülüs uygarlığına çok yakışıyordu. Doğudaki Hint-İslâm […]
ESKİ ŞEHİR GÜNLÜĞÜ 