Şimdi şaşıyorum! Sezen’in şarkısını ilk duyduğumda henüz on yedi yaşındaymışım. On yedi yaş! Güzel şeylerin başlangıcı gibidir değil mi? İlkbahar tazeliğini, yeşil sürgünleri, uçuk pembe tomurcukları çağrıştırır. Gökyüzü sağlam görünür. Güneş yakıcı değil, ılıktır. Sonsuz bir iyimserlikle her an her şeye gülmeye hazırsınızdır. Öyleyse, “şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler” sözlerinin tekdüze bir şekilde yinelendiği bir […]